Sport

Kevin Pietersen rij: hoe cricket wat les kan leren van voetbal

Het spel van de heer eet zichzelf op... stel je voor dat het voetballers waren geweest

Kevin Pietersen uit Engeland

Getty Images

De weinig verheffende hysterie die het Engelse cricket heeft overspoeld sinds de details van Kevin Pietersens verrekeningsmemoires deze week aan het licht kwamen, heeft weinig gedaan om het imago van het spel te verbeteren.

Commentatoren vallen over zichzelf heen om hun mening te uiten over de brouhaha, met beschuldigingen van pesten, kleedkamerkliekjes en valse Twitter-accounts. De verdachten hebben gereageerd op de beschuldigingen tegen hen, en hun weerleggingen zijn op hun beurt weerlegd.

Zo ongepast is het circus rond Pietersens boek dat Rory Smith van De tijden is ertoe aangezet een stap terug te doen en zich voor enig perspectief te wenden tot de onwaarschijnlijke voetbalwereld.

Vooruitlopend op de wedstrijd van Engeland tegen San Marino vanavond, sprak James Milner van Manchester City, zelf het onderwerp van een parodie Twitter-account dat volledig was gewijd aan het afschilderen van hem als een saaie sukkel, de media toe.

'Hij sprak uitgebreid... over zijn weigering om ophef te maken, zowel op club- als internationaal niveau, omdat hij niet altijd de eerste keus is', merkt Smith op. 'Hij maakte een paar hele goede, hele droge grappen.'

Hij was 'zakelijk op zijn best', terwijl hij het praten over onrust in de kleedkamer verwierp, voegt de BBC . 'Hij is een veilig en ervaren paar handen als het om deze zaken gaat.'

Het stond allemaal in schril contrast met de gebeurtenissen in de cricketwereld. Waar spelers en bestuurders van alle kanten kritiek krijgen op de manier waarop ze zich gedragen.

Misschien kunnen ze iets leren van hun voetballende tegenhangers? In het verleden heeft Milner gepiekerd op de @BoringMilner Twitter account. 'Het is leuk. Ik heb er een paar gelezen en sommige zijn erg grappig', zei hij voor het WK. Hij gaf toe dat vermoedens hebben dat het werd gerund vanuit zijn club, voordat hij besloot dat de verdachte 'niet genoeg geklets had'.

Deze week hadden ook andere jonge spelers, waaronder Adam Lallana en Nathan Redmond, mediadienst voor Engeland. 'Hier was een selectie van voetballers die open, eerlijk en intelligent aan het praten waren op het moment dat cricket - het spelletje van de heer - zichzelf begon op te eten', merkt Smith op.

En wat de Pietersen-sage via een omweg bewijst, is dat voetballers veel strenger worden beoordeeld dan cricketers, stelt Smith.

'Stel je de toon voor waarmee elk smakeloos detail zou worden onthuld en ingeslikt' als dit schandaal het Engelse voetbalteam had betrokken, zegt hij.

'Stel je de denkbeelden in de kranten voor over de rotte ziel van het voetbal... Stel je de telefoongesprekken voor waarin wordt uitgelegd hoe voetbal zijn gemeenschappelijke touch heeft verloren... Stel je de kakelende Surrey-etentjes voor waar voetballers worden verbannen als vreselijke, weerzinwekkende wezens.'

Zijn conclusie is een ontnuchterende. Geef elke sportman genoeg geld en ze 'zullen waarschijnlijk net zo egoïstisch en omkoopbaar worden als de slechtste voetballers worden verondersteld te zijn'. En bovendien 'een aardig, midden-Engeland accent hebben, een deftig spelletje spelen, een paar lange woorden kunnen gebruiken, betekent niet dat je helemaal geen les hebt'.